Jay's World

   เอาล่ะนะ นี่มันเดือน ธันวาคม แล้วนี่  ไวเนอะ แป๊ปๆ ก็วนมาหวัดดีกันอีกละ

 

 แล้วเดือนนี้เรารักนายมากเลยนะธันวาเนี่ย เพราะนายพาเพื่อนนายมาด้วย "อากาศดีดี"  ไง นายคงสนิทกันสุดๆเลยเนอะ

 

 ตุลา พฤศจิ ..  ไม่มีใครพานายมาได้เลยเนอะ  แต่นายก็พามา

 

   บรรยากาศ กทม. ตอนนี้ดีจนอยากจะชิวไปตลอดเลยล่ะ ตอนเช้ากว่าจะตื่น กว่าจะงัดตัวเองออกมาจากผ้านวมอุ่นๆมันยากเหลือจิงๆ

 

ไม่รู้แต่ละคนเป็นรึป่าวเนอะ ยิ่งหลายๆยิ่งตื่นเช้าด้วยเนอะ

 

   แต่ไม่รู้เพราะอากาศหนาว หรือว่า ดวงปลายปีก็ไม่รู้เนอะ ทำให้ป่วยได้ซะงั้น ปวดท้องแบบ ไม่มีปี่มีขลุ่ยกีนเลยทีเดียวเนี่ย

 

มันปวดมวนๆตรงกลางนะ เหมือนมีคนมาบีบตลอดเลย  -_-~~~    เอ๊ะ! หรือว่ามีคนเล่นของใส่เรากันน๊า.............

 

   แต่ยังดีที่ตอนนี้ อาการทุเลาไปแยะแล้ว ไม่งั้น ทำอะไรไม่ได้แน่เลย กลุ้ม....

 

 

    ใกล้ปีใหม่แล้วเนอะ เทศกาลดีดี ที่ทุกคนรอคอย เอาเป็นว่าก็รักษาสุขภาพกันดีดีนะ ถ้าป่วยไปช่วงๆนี้แย่เลย คงเฮกันไม่สนุกเนอะ

 

 ใครที่สอบอยู่ ก็ตั้งใจนะ อ่านหนังสือเยอะๆ มีเวลาว่างแล้วค่อยมาฟังกันเนอะ 94.5 NEXT FM

 

 

 

                                                              ปล.   ห่วงหาสุดใจ   กริ๊วววววววววววววววววววว!!!!!!!!

       สวัสดี             ...    ไม่ได้พิมคำนี้บนนี้มานานเลยเนอะ

 

 เรื่องของเรื่องก็ยุ่งๆนั่นแหละ  เหะๆ ตามเคยไง ลำบากเนอะวันนึงเรามี 24 ชมเอง  น่าจะมีมากกว่านี้ซักหน่อย

 

แต่อย่างว่าเนอะ คนเราก็มีเวลาเท่ากันทุกคนนี่นะ ใครใช้เวลาในหนึ่งวันได้คุ้มค่ากว่ากันนี่เก่งนะ นับถือๆ

 

       เข้าเรื่องเลยดีกว่า คือล่าสุดเนี่ยเพิ่งได้มีโอกาสเอาเวลาไปดูหนังเรื่องนึงมา เป็นเรื่องที่ไม่ได้คาดคิดว่าจะไปดูเลย

 

พอดีมีเวลาว่างๆอยู่ ก็เลยแว่บไปดู  เรื่อง  CLICK มีใครได้ดูบ้างเอ่ย  -_-~~~    

 

       บอกก่อนเลยว่า ยังไม่ได้ดูไปหาดูซะนะ ดีนะดี แต่ถ้าเอาตามใจตัวเองหน่อยก็จะบอกว่าดีมาก หนังตลกที่เคลือบสาระดีๆไว้

 

หนังพูดถึงเรื่องของ ผู้ชายคนนึง (มันชื่อไรวะ จำได้ว่า Adam Sandlerเล่น) ที่งานยุ่งมากๆๆ เห็นหน้าที่การงานสำคัญมากกว่า

 

ภรรยา ลูก และเวลาของครอบครัว ตาคนนี้จัดสรรเวลาไม่ได้เลยนะ แย่มากๆ แต่วันนึงก็ได้ไปเจอรีโมตที่สามารถกดโน่นนี่ให้เป็นดังใจนึกได้

 

เช่น  หยุดเวลาได้   foward ได้  ย้อนกลับไปในช่วงเวลาที่ต้องการได้ และอื่นๆ    เจ๋งมากๆเลยเนอะ

 

ทีนี้พอตาคนนี้ได้มาก็ใช้เพลินเลย แต่พอใข้ไปใช้มา ......................................................................................

 

 

 

 

 

 

 

 

...................................   อ๊า......    ไม่เล่าแล้วไปดูกันเอง   555555555 

 

 ไม่หรอก เดี๋ยวคนที่เค้ากะว่าจะไปดูจะเสียอารมณ์ไง   ทุกทีพี่ก็เล่านู่นเล่านี่มาเยอะแล้ว ก็เลยอยากฟังความคิดดีๆของน้องพี่กันหน่อย ดมะๆ

 

 ใครไปดูมาแล้วก็ บอกได้เลยนะว่า ชอบตอนไหนขอบเรื่อง เรื่องนี้ให้ข้อคิดยังไงบ้าง เรามาแลกเปลี่ยนความคิดกันนะๆๆ    อ้อ! ใครไม่ดูรีบไปดูหนังหนังดีเจงๆ

 

แล้วไว้มาคุยกันนะทุกคน

 

 เย่ๆๆ  เอาล่ะ ได้เวลา สนุกกันอีกครั้งแล้วเนอะ

 

 คิดถึงมากๆเลย วิทยุเนี่ย น้องๆเนี่ย แล้วมันก็เกิดขึ้นอีกครั้ง เราเต็มที่แน่ๆ ไม่รู้คนฟังยังเต็มที่อยู่ป่าว

 

หายไปเดือนก่าๆเนอะ  หวังว่ายังคงไม่ลืมวิทยายุทธต่างๆ

 

 ตามฟังเป็นกำลังใจกันหน่อยนะ นะ นะ      21 สค. นี้แล้ว  ทุ่มครึ่ง  -  4 ทุ่มครึ่ง   จันทร์- ศุกร์ เลย  94.5 NeXT FM

 

 มาขอเพลงกันนะ มาคุยกันนะ ความรู้สึกดีๆแบบคุ้นเคยกำลังกลับมาแล้ว    :)

 

 

Happy Birthday to me to meeeeeeeee....  (กรุณาใส่ทำนองที่ถูกต้อง จะเพราะมากกกกก)

 

 25 นี้ เป็นวันเกิดนะ และก็เชื่อว่าเป็นวันเกิดของใครหลายๆคนด้วย ก็ยินดีด้วยนะ ที่เกิดมาร่วมโลกกัน

ได้มาเจอะเจอกัน รู้จักกัน (น่ายินดีไม๊ฟะ  เหอๆ) 

 

 เชื่อว่าใครหลายๆคน พอถึงวันเกิดก็จะได้ยินกันบ้าง (ถ้ามีเพื่อนนะ :P)  (บ้าป่าว ใครจะไม่มีเพื่อนฟะ)  " วันเกิดนี้อยากได้อะไรเอ่ย"

........   นั่นสิเนอะ หลายๆคนอาจคิดว่า อยากได้โน่นได้นี่ มากมาย แล้วแต่จะคิด ได้ไม่ได้อะ อีกเรื่องนึง

 

 กลับมาถามตัวเองบ้างกับวันเกิดปีนี้  ..   อืมมม    อยากได้ไรน๊า... เยอะไปโหมดดดดดด

แต่ก็นั่นแหละ นึกออกแล้ว .............................................................................

 

 

 

  ว่าคงไม่อยากได้อะไร นอกจาก หลังวันเกิดไป อยากให้ทุกๆวันเป็นวันดีๆ

ของเราทุกๆวัน ได้ยิ้มมากกว่า ทำหน้าเศร้าๆเครียดๆ ในทุกวัน แค่นี้พอแล้วล่ะ  :)  

 

     สาธุ.................................................................................................................

 

 

 

 (ขอให้คนที่เข้ามาอ่าน space นี้ มีวะนดีๆทุกวันเหมือนกันนะ  ยิ้มๆกันไว้ มีความสุขมากๆๆก็แบ่งปันคนอื่นบ้างเนอะ)

 

                                                        J@Y...

เหอๆๆ   มีคนบอกว่าอันเก่าเน่าแล้ว  เลยรีบมาเขียนเพิ่มแบบอายๆๆ

หวังว่าที่ไม่เจอะเจอกันนานๆ คงไม่หายกันไปไหนนะ คงไม่ลืมกันนะ คงสบายดีนะ :)

 

 

อันนี้สั้นๆแก้คิดถึงนะ   (จิงๆไม่รู้จะเขียนไรดี ช่วงนี้สมองไม่ทำงาน เหอๆ)

 

ล่าสุดไปดู Final Destination 3 มา  โหดมากกกก  น่ากลัวมากกกกกกก สยองสุดๆๆๆ

ใครที่ซาดิสม์ ลองไปดูได้นะ

 

เรื่องราวก็เหมือนภาค 1 และ 2 ที่ มีคนต้องตายจากเหตุการณ์โน่นนี่ แต่ดันไม่ตาย ที่นี้ความตายก็มาตามล่าสิ ก็ตายกันไป ก็แก้กันไป

 

แต่จิงๆที่พอดูหนังจบแล้วคิดเกินไปหน่อย ก็เรื่องตายนั่นแหละ หนังเค้าคงสื่อไปด้วยว่า ไม่มีใครหนีไปได้พ้นหรอก ยังไงก็ต้องเจออยู่ดี แต่ที่สำคัญสิ คือช่วงที่มีลมหายใจอยู่นี่แหละ สำคัญว่า ว่าเราดูแลตัวเราเองและคนรอบข้างดีแค่ไหน พอใจกับทุกวันที่ผ่านไปหรือยัง ลืมใครไปบ้างไม๊ เพราะถ้าวันนึงมันผ่านไป คงเอากลับคืนมาไม่ได้  ...

 

 อ่านเล่นๆสั้นๆแล้วนึกๆไป พี่ดีใจมากๆๆนะ ที่ทุกวันนี้มีข้อความจากน้องๆหลายๆคนที่ยังฟังกันอยู่ยังเป็นเพื่อนกันตลอดไม่ว่าจะไปจัดเวลาไหน (ขอโทษทีทำให้ลำบากด้วยนะ  :p) รู้สึกดีมากๆๆ   ขอบคุณนะ

 

...    แล้วที่จริงก็ไม่ใช่แค่พี่นะที่ เราๆต้องดูแลกัน แต่คนรอบๆตัว พวกเราหลายๆคนด้วยนะ อย่าลืมไปล่ะ พ่อแม่ พี่น้อง เนี่ยไม่ต้องพูดถึง เชื่อว่าทุกคนไม่พลาดหรอก แต่เพื่อนๆบางคน พี่ๆบางคน น้องๆบางคนล่ะ ลืมใครไปบ้างไม๊     :)      

 

       มีไม๊บางคนที่ทะเลาะกัน ไม่คุยกันเพราะเรื่องเล็กๆที่วันนึงมองกลับมาอาจจะขำไปกับมัน ว่าทำทำไมวะ  ...!!!      นึกดีๆ แล้วลองกลับไปดูแลกันใหม่นะ

 

       อืมม  ....    มีใครรอโทรศัพท์เราอยู่รึป่าวนะ

 

 

 

 "กริ๊งงงงงงงงงงงงงง"     "ฮัลโหล  .. นี่เราเองนะ  สบายดีป่าว หายโกรธเรายังอะ อิอิ"

 

อีกครั้งกับ บันทึกในตำนาน เพราะนานทีเหลือเกินกว่าจะได้ยลกัน......

 

   

 

         แต่ขอบใจมากนะ กับเสียงตอบรับจากคราวที่แล้ว ถือว่าหน้าม้าทำงานกันดีมาก เด๋วปลายปีมีโบนัสนะ อิอิ

มาคราวนี้เรื่องของเรื่องคือเพิ่งได้ไปดูหนังเรื่องนึงมา ก็เลยนึกอยากจะเขียนอะไรซักหน่อย จิงๆต้องขอบคุณหนังเรื่องนี้นะ ไม่งั้นไม่ได้เห็นเลย  555..

 

 

          ไปดูหนังเรื่อง The Emperor Journey มา     .. (สะกดถูกป่าววะตู อายเค้าตายเลย) .. เป็นหนังสารคดีที่ทำเงินมากๆ เรื่องนึงในปีที่ผ่านมาเป็น หนังฝรั่งเศสนะ แล้วอเมริกาก็ซื้อไปฉายได้รางวัลถล่มทลาย แต่เราจะไม่รู้เลยว่ามันจะดียังไง ถ้าเราไม่ไปเสียตังดูเอง  ว่าแล้วก็ไปดู      .. (อีกเหตุผลที่ต้องไปดูเพราะตอนนี้มาทำคลื่นข่าว 94 fm ในช่วง Open Entertainment ด้วย แอบโปรโมตนิดนึงดีกว่าไหนๆก็ไหนๆแล้ว เสาร์อาทิตย์ ทุ่มครึ่งถึง 3 ทุ่มนะ อิอิ) ..

  

   

           หนังดีมากนะ แต่แอบหลับเป็นบางช่วง      !!!!!!!!!   แต่ ไม่ได้ทำให้สิ่งที่หนังต้องการสื่อหายไปไหนหรอกนะ  เหอๆ        หนังพูดถึงการผสมพันธ์ของนกเพนกวินพันธุ์ จักรพรรดิ 1 ใน 17 สายพันธ์ของเพนกวินที่มีอยู่บนโลก อาศัยอยู่ขั้วโลกใต้ หรือ แอนตาร์กติกา ซึ่งดูแล้วก็ ตะลึงไปเหมือนกัน อันนี้ไม่นับการถ่ายทำที่ทำได้ ใกล้มาก เนียนมาก เห็นเค้าบอกว่าทีมงานไปอยู่ที่โน่นกว่า 13 เดือน ตั้งใจมากๆๆ...

  

           ที่ตะลึงเพราะ ชีวิตของเพนกวินนี่แหละ   ..   ยังไงอะเหรอ

 

 

 

          เพนกวินจะอาศัยในทะเลโดยส่วนมากและ จะผสมพันธ์ได้เนี่ยต้องโต 4 ขวบก่อน แล้วเชื่อไม๊ ตัวผู้ตัวเมียไม่ได้อยู่ปะปนกัน แต่อยู่แยกกันไปเลย แล้วพอถึงฤดู มันก็จะเดินมาเจอกัน ขอย้ำว่า         เดิน!!!!        แล้วขอบอกนั่นมันเดินระยะทางกว่า 200 กม.นะท่าน ไกลขนาดนั้นกับ 2 ขาสั้นๆของมัน   ลองคิดดูดิ   ขนาดไหน!!!!!

 

          นั่นเป็นแค่อุปสรรคแรก   หลังจากทั้ง 2 ฝั่งเดินมาเจอกันแล้วในที่ที่พวกมันว่าเหมาะสมด้วยสัญชาติญาณ ก็จะผสมพันธ์กัน    นั่นแน่ ..  ฉากเด็ดที่หลายคนรอคอย ...........................     เหอๆ  ไปดูเองในหนังนะ จะบอกว่าฉากนี้ โรแมนติกมากกกกกกกกกกกก   ถ้าไม่เชื่อไปพิสูจน์เอง

  

          หลังจาก love scene ผ่านไปก็ กำเนิดลูกน้อยออกมา จากตรงนี้ไข่ที่เกิดจากตัวเมีย ตัวเมียจะฝากไข่ไว้กับตัวผู้ การฝากไข่สำคัญมากๆ เพราะไข่นกนั้น อ่อนแอมากไม่สามารถทนต่ออากาศหนาวได้นาน การสลับไข่จากตัวเมียไปตัวผู้ จึงต้องแม่นยำและใช้เวลาน้อยที่สุด ไม่เช่นนั้น ไข่จะตาย  ที่เดินมาจนขาลากก็จะหมดความหมาย...    -__-  ~~~       เครียดเลย

 

           พอฝากไข่ได้ ยัง ยังไม่จบ  ชาติที่แล้วทำกรรมไรมาป่าวเนี่ย!!   ชาตินี้มาเกิดเป็นเพนกวิน เวรจิงๆ..

  ที่ตัวเมียฝากไข่ไว้เพราะต้องออกไปหาอาหารมาให้ตัวเอง สามี และลูกที่กำลังจะเกิดในอนาคต เพราะนึกออกไม๊ ที่ที่มาเจอกันเนี่ย อยู่กลางเกาะแอตแลนติกเลย ไกลจากทะเลที่จะหาอาหารได้  ก็ต้องออกเดินทางไปอีก อันนี้ก็ต้องทำงานแข่งกะเวลาเพราะ ถ้าลูกออกมาแล้ว ไม่มีอาหารภายใน 2 ชม. พวกเค้าจะตาย  เอาเข้าไป...... 

 

           มาถึงตรงนี้หลายคนคงนึกเหมือนผมว่าทำไมหน้าที่นี้ตัวผู้ไม่ทำ ทำไมถึงต้องหใตวเมียเดินไปหาอาหารด้วย..   ไม่ใช่อย่างที่เรารู้สึกเลยครับ ตัวผู้เนี่ยเค้ามี ภารกิจฟิชโช่ที่ต้องทำมากกว่านั้นครับ  ขณะที่ตัวเมียไป ตัวผู้ต้องกกไข่ครับ และไม่ธรรมดาคือ ยืนกกไข่อยู่อย่างนั้นตลอด ไปไหนไม่ได้ แล้วคิดดูอากาศที่เจอคือ -40 องศาเซลเซียส  แค้คิดก็สยองแล้วนะครับ เป็นภาระที่หนักอึ้งจิงๆ

 

          พอหลังจากตัวเมีนกลับมา ลูกฟักแล้ว  แต่เค้าทั้ง 2 ก็ยังต้องสลับหน้าที่กันเหมือนเดิมนะครับ คือ ตัวเมียดูลูก ตัวผู้ไปหาอาหาร  ทำแบบนี้จนกว่าลูกพวกเค้าจะแข็งแรงพอ จึงแยกย้ายกันไป ใช้ชีวิตในทะเลกันต่อ ทุกๆปีก็จะเกิดมหกรรม  ย้ำ!!  มห"กรรม"   แบบนี้ขึ้น  แค่อ่านตามคิดตามยังเหนื่อยเลยเนอะ

 

 

          อ่านมาถึงตรงนี้หลายคนคงได้ข้อคิดมากมาย  วันนั้นนั่งคุยเรื่องนี้ที่ 94 fm ก็ได้หลายเรื่องอยู่      พี่ที่มาคุยด้วยบอกได้เรื่องความสามัคคีของเพนกวิน เพราะภารกิจนี้ ต้องไปกันเป็นกลุ่มก้อน ตอนที่พ่อนก ยืนกกไข่ มันต้องทนความหนาว มันก็มาเดินชิดๆกันเพื่อให้อุ่นขึ้น  ...     อีกเรื่องพี่เค้าบอกว่า เรื่องความรับผิดชอบ เพราะถ้านกบางตัวจะงอแงขึ้นมาว่า ไม่เอาอะ ขี้เกียจ  ทำไมต้องทำด้วย อะไรอย่างนี้  ก็น่าจะทำได้เหมือนคนเราที่บางทีก็เป็น  แต่  พวดเค้าไม่   แม้แต่ตัวเดียวที่จะสละความรับผิดชอบของพวกเค้าไป  ยิ่งใหญ่นะ   "ใจ"   เนี่ย

 

          มาถึงข้อคิดในมุมผู้หญิงของออมบ้าง  ออมบอกว่าได้เรื่องความรักตามความละเอียดของใจ  ลืมบอกไปว่า การผสมพันธ์ทุกปี เพนกวินคู่เดิมๆ จะมาเจอกัน เพราะจำเสียงกันได้ และจะร้องเรียกหากัน  น่านนนนน    ขนาดนั้น  ออมบอกว่า มันโรแมนติกมาก กับความมั่นคงในรัก   อืมมม     ผู้หญิงมากๆ ออมน้องผม  -__-~~   น้องเค้าจะรู้ไม๊ว่า ในชีวิตคนที่เดิน 2 ขาเหมือนนกเพนกวินเนี่ย หายากกกกกกก จังอะ

 

          ต่างๆนาๆประมาณนั้น  ...     ที่บอกมา กับข้อคิดจากหลายๆคน  ส่วนตัวผมเองที่ได้ จากเรื่องนี้เป็นเรื่องของกำลังใจล้วนเลยๆ

                 จะเห็นว่า อุปสรรค มันมากมายเหลือเกินกับนกตัวเล็กๆอย่างเพกวิน แต่พวกมันไม่เคยย่อท้อเลย ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าแต่ละปีต้องเจออะไรบ้าง ก็ไม่เคยท้อ พยายามและทำให้ดีขึ้นที่สุดทุกปี ไม่ว่ามันจะเกิดจากสัญชาติญาณอะไรก็แล้วแต่อะนะ..   เอ๊ะ!!  หรือจะเกิดจากความรัก   อิอิ   (แซวออมๆ)

  ไม่เคยมีข่าวว่าเพนกวิน ฆ่าตัวตาย เพราะท้อต่อชีวิตรันทดของตัวเอง  ......  เหอๆ   เพราะฉะนั้น กำลังใจในการสู้สำคัญนะ บางคนเจออะไรมากมาย ล้ม ท้อ ร้องไห้ แต่ไม่ลุกขึ้นเดินต่อซักที ล้มเหลวเลยนะนั่น

  มองเรื่องที่ผมเล่าเป็นตัวอย่างก็ได้นะ ในการลุกขึ้นถ้าเจออะไรอยู่  ว่าแต่อยากดูหนังเรื่องนี้มะ หลังจากเล่าแล้ว จิงๆยังมีอีกหน่อยนะในหนังกว่าเพนกวินจะโต เก็บไว้ดีกว่า เดี๋ยวคนที่อยากดู พลาดมาดูกระทู้นี้เข้าจะ ด่าเอา  เหอๆๆ....       ลองไปดูละกันนะมีที่ เอมโพเรียม กับ ลิโด

 

     สุดท้ายแล้ว  ปีใหม่นี้ผ่านมาไม่กี่วัน อาจจะยังไม่เจออะไรเท่าไหร่ แต่ปีนี้ยังอีกยาวเลย  เติมกำลังใจตุนไว้เยอะๆก็ดีเหมือนกันเนอะ จะได้เรียกมาใช้ได้ทันตอนที่ต้องการ

 

   

     ยังไม่เคยบอกคำนี้เลยเนอะ   .........     " โชคดีปีใหม่นะ"

 

 

                                                        จาก      เพนกวินแมน 

   

 

                 โหลๆๆ  เทสๆๆ   ...     หายไปนานเลยเชียว   แหะๆๆ   ก็ยุ่งๆอยู่นี่นะ  อย่าว่ากันเลย  อ้อ...    ไม่ได้แก้ตัวนะ  แต่ space มันเป็นบ้าอะไรไม่รู้ ไม้รู้บ้าเหมือนเจ้าของ space มันป่าว   เข้าไม่ได้เลยอะ   แง่วว....

       

                 เอาล่ะตอนนี้เข้ามาได้แล้วก็  ร่ายกันซักนิดนึง  อย่างว่าเนอะ ปีใหม่ การเริ่มต้นใหม่ๆกำลังจะเกิดขึ้น ดีไม่ดียังไม่รู้ แต่ทุกอย่างอยู่ที่ใจ     ใครมีอะไรที่ยังค้างคาจากปีเก่าอยู่ไม๊ ไม่เคยช้าไปสำหรับ "การเริ่มต้น"     ...    เชื่ออยู่อย่างนึงเหมือนกันว่า คนเรากำหนดชีวิตตัวเองได้มากกว่าที่ฟ้ากำหนดมา    อยู่ที่เราสู้ซะอย่างไม่มีอะไรเกินจิง   คิดดี ทำดี  เพื่อสิ่งดีๆ  เชื่อไม๊ว่าในทุกเรื่องแย่ๆก็ยังมีเรื่องดีๆเสมอ   ถ้าจะมอง

 

                 อยู่ที่การตั้งหลักเหมือนกันนะ ชีวิต   ถ้ากำลังเจอเรื่องแย่ๆ      เคยมาแล้ว  โดนมาแล้ว  ช่วงๆนี้แหละ  (ละไว้ในฐานที่เข้าใจเลยทีเดียว) ... (( ไม่เอาดีกว่า บอกละกัน  ก็เรื่องเวลาจัดรายการปีใหม่แหละ  แง..  เศร้า   จัดเหลือ  2 วันเอง..   แล้วนี่ จะทำไงดีเนี่ย  เศร้าๆๆๆๆๆๆ))**

 

                 ตอนนั้นแย่เลย เสียใจ ร้องไห้ด้วย เหมือนอะไรๆดีๆที่เคยทำมา หายไปหมด  ทำไมนะ  ..   คิด   คิด   คิด                 ........คิดไม่ออก!!   แล้วนี่เราต้องจมอยู่กับความรู้สึกแบบนี้ต่อไปเหรอ  ทำอะไรได้ไม๊  แก้ไขได้ไม๊   ..  คำตอบคือ   ไม่!!!!!!!!!       งั้นจะมาคิดทำไม  จิงมะ       ล้มแล้วรีบลุกสำคัญมากกับสถานการ์ณนี้   เค้าว่ากันว่า ถ้าล้มแล้วไม่รีบลุก เราก็ยังแพ้อยู่ดี.....      ลุกๆ  ลุกขึ้นมา  ปัดฝุ่นหน่อย  มอมแมมเชีบว (กรุณานึกภาพประกอบ ด้วยจินตานการอันฟุ้งเฟ้อ) เอาเช็ดหน้าเช็ดตาด้วย  เดี๋ยวไม่หล่อ  สำคัญมาก  เพราะทุนเดิมก็มองหาแทบไม่เจออยู่แล้ว  .....    เสร็จละ  พร้อมเดินต่อ  เอาล่ะ  แต่จะเดินต่อไปยังให้ให้มั่นคงเหมือนเดิมดี  ต้องไปตั้งศูนย์ถ่วงล้อใหม้ไม๊  ไม่ขนาดนั้น   ..  มอง  มอง   มองสิมองหาเรื่องดีๆ ในเรื่องแย่ๆ อย่างที่เคยได้ยินมา  มันต้องมีสิ      เอาง่ายๆ  จัดรายการ   2  วัน    เวลาว่างเยอะ     ได้พักผ่อน   ได้อยู่กับที่บ้าน   คนอื่นๆ ให้เวลากับพวกเค้ามากขึ้น  หาอย่างอื่นทำด้วย เพราะค่าใช้จ่ายเท่าเดิม แต่รายรับลดลง  โอเค  พอได้ๆ ..  ดีขึ้นๆ   ..................

 

               แล้วว   ...    น้องๆคนฟังล่ะ ที่ตามฟังเราล่ะ  เค้าจะได้อะไรดีๆจากสิ่งแย่ๆนี้ไม๊   คิดๆ  คิดอีก......  

 

               มีคนบอกไว้ว่า  ความคิดถึงเดินทางไวกว่าอะไรทั้งหมด   จิงไม๊  ...   ลองนั่งคิดถึงใครซักคน  ปุ๊ปปั๊ปแทบไม่ต้องคิดเลยทีเดียว แล้วไอ้ความคิดถึงเนี่ยมันก็ถูกกระตุ้นได้ด้วย หลายๆอย่าง   เช่น   วันพิเศษของเราหรือของคนที่คิดถึง... วันแย่ๆของเราหรือวันแย่ๆของเค้า....ห่างกันไป  ....ไม่เจอกันนาน   เยอะแยะมากมายที่จะทำให้ความคิดถึงเดินทางไปไวกว่าอะไรทั้งหมด      ใช่มะ.เพราะงั้น ปีนี้เจอกันเกือบทุกวัน แทนคนโน้นคนนี้กระจาย น้องๆเค้าคงชินๆว่า เอ๊ะ ..  พี่เจอีกแล้ว  เจอกันบ่อย  จนอาจลืมใช้ความคิดถึงกับเราป่าววะ ??? ...  (เออๆๆๆ   คิดแบบนี้แหละ..)       พอปีหน้า เจอกันแค่   2  วันต่ออาทิตย์ แถมยังเป็นเวลาที่ยากแก่การเข้าถึงพอควร  ...    เอาฟะ    คราวนี้ ต้องคิดถึงเรามากๆๆๆๆๆ แน่เลย กลับกันเราก็คิดถึงพวกเค้ามากขึ้น   .......

 

                อืมมม...    แค่นี้คงพอแล้วเนอะกับอีกหนึ่งเรื่องดีๆที่พอหาได้ ทำให้มีกำลังใจในการเดินต่อไปด้วย

 

                ปีหน้าปีน้องหมา      " เจอกันน้อยแต่ส่งความคิดถึงมาเยอะๆนะ เตรียมที่ไว้ให้แล้วครับ"